शुक्रवार, ११ फेब्रुवारी, २०११

माझी गोवा यात्रा...

एकदा फ़िरायला जाऊन आलं की लगेच परत कुठेही जायचं नाही हा माझा शिरस्ता या खेपेस मात्र मोडला. कोकणात जाऊन आल्यावर लगेचच गोव्याला जायचा योग आला. निमित्त ठरलं ते गोव्यात असणा-या BITS मध्ये असणारा QUARK हा त्यांचा Tech Fest.
गोव्याला जायचं नक्की ठरल्यापासूनच मनात अनेक विचार आणि plans बनायला सुरूवात झालीच होती. त्याबरोबर tech fest ची कामं पण होतीच. ती कामं आणि सगळं आटपत आटपत अखेरीस आमचा चमू मडगावला पोहोचला. आमचा मुक्काम होता तो वास्को शहरात.
पोहोचल्या नंतरचे ३ दिवस पूर्णपणे BITS मध्ये घालवल्या नंतर गोवा दर्शनासाठी आमच्या हातात फ़क्त एकच दिवस होता. त्या एका दिवसात जास्तीत जास्त गोवा बघायचा होता आणि ते पण बाईक्सवर फ़िरून. त्याचं systematic planning आणि बाईक्सची व्यवस्था करण्यात आधीची सगळी संध्याकाळ गेली. नेटवरून maps बघून अखेरीस मार्ग ठरला तो वास्को-कोलवा-वारका-मडगाव-पणजी-दोना पौला-मिरामार-कलंगुट-वास्को असा.
दुस-या दिवशी बाईक्स मिळून निघून GPS वरून रस्ता शोधत कोलवा बीचला पोहोचायलाच आम्हाला जवळपास १०.३० वाजले. कोलवा हा गोव्यातला सर्वात मोठा आणि स्वच्छ बीच आहे. तिथे भरपूर timepass करुन पुढे वारका बीचला जाता जाता १२ वाजून गेले होते. मध्ये रस्ता चुकल्यामुळे थोडा वेळ गेला. पण कुठल्याही परिस्थितीत मडगावला २ च्या आधी पोहोचणं भाग होतं कारण २.३० च्या जनशताब्दी एक्सप्रेसने आमच्यातला एक जण परतीच्या प्रवासाला लागणार होता. त्यामुळे वारका ला फ़ार वेळ न घालवता आम्ही १ वाजता मडगाव गाठलं.
चिन्मयला गाडीत बसवल्यावर आम्ही थेट सुटलो आणि पुढचं destination गाठलं ते दोना पौला. हा पणजीतला अत्यंत नयनरम्य spot आहे. अतिशय स्वच्छ आणि नितळ पाणी, निरभ्र आकाश, उत्तम सूर्यप्रकाश आणि ultimate photogenic views मुळे तिथून पाय निघता निघेना. शेवटी एकदाचे तिथून निघालो कारण पुढचा spot कलंगुट गाठून नंतर पुन्हा वास्कोला पण पोचायचं ना.
कलंगुटला पोचेस्तोवर ५.३० वाजले होते. कलंगुट हा सर्वाधिक विदेशी पर्यटकांनी गजबजलेला बीच आहे. त्यामुळे water sports etc आणि इतर गोष्टी ओघाने आल्याच. काही विशिष्ट angle ने जर फ़ोटो काढला आणि नीट edit केला तर miami चा फ़ोटो म्हणून सहज खपवता येईल इतकी विदेशी पर्यटकांची वर्दळ तिथे असते.
कलंगुट वरून निघेपर्यंत ७.३० वाजले होते. त्यानंतर मात्र कुठेही न थांबता ५५ किलोमीटरचा प्रवास करून पुन्हा वास्कोला यायला ८.३० वाजले आणि आमची एकदिवसीय गोवा सहल संपन्न झाली. एका दिवसांत अंदाजे १७५ किलोमीटरचा प्रवास झाला.
GPS सोबत असल्यामुळे लहान लहान बायपास वरून प्रवास झाला. त्यामुळे खरा निसर्गरम्य गोवा बघायचा योग आला आणि हा प्रवास आणखीनच सुखद झाला. या प्रवासाच्या काही आठवणी टाकत आहे. आपल्या प्रतिक्रियांचे स्वागत आहे..




वास्को स्टेशन...

वास्को स्टेशनवरून दिसणारा सूर्यास्त...

वास्कोतला बैना बीच...

कोलवा बीच...



पोर्तुगीज पद्धतीचं घर....



दोना पौलावरून दिसणारा नयनरम्य देखावा...

दोना पौला...

आमचा सगळा चमू दोना पौला जवळ...

पणजी मधून पास होताना...

कलंगुट ला जाताना...

कलंगुट बीच...


परतीच्या वास्को मडगाव रेल्वे प्रवासात दिसलेला संकपाळ बीच...

बुधवार, २६ जानेवारी, २०११

माझी कोकण यात्रा











नुकताच मित्रांसोबत बाईकवरून कोकणात जायचा योग आला. श्रीवर्धन, दिवे आगार आणि हरिहरेश्वर असा २ दिवसांचा कार्यक्रम ठरला.
गेल्या गुरूवारी भल्या पहाटे ५.३० वाजता डोंबिवलीहून निघालो. बोच-या थंडीत बाईक चालवणं फ़ार जिकिरीचं होत होतं. साधारण सकाळी ६.१५ ला पनवेल फ़ाट्यावरच्या श्री दत्त मध्ये चहासाठी पहिला ब्रेक झाला. ६.४५ ते ८.३० riding करून पुढे NH १७ वर अलिबाग च्या थोडं पुढे काशिद बिचला पोहोचलो. हा होता आमचा दुसरा थांबा. काशिदला निवांत चहा, नाष्टा, recliners वर आराम आणि थोडीफ़ार photography करून आमचा काफ़िला पुढे मार्गस्थ झाला.
त्या नंतर मजल दरमजल करत, थोड्या लांबच्या पण किना-याला समांतर अशा नागाव, काशिद, मुरूड, राजपुरी, दिघी आणि शेवटी श्रीवर्धन अशा कोकणातल्या आतल्या लहान लहान गावांमधून जाणा-या निसर्गरम्य रस्त्यांवरून अखेरीस आम्ही दुपारी १२ च्या सुमारास श्रीवर्धनला पोहोचलो. आमचा मित्र तेजसच्या घरी सामानसुमान टाकलं आणि परत हुंदडायला मोकळे.
भर दुपारी २.३० च्या तळपत्या उन्हात गाड्या निघाल्या आणि पहिला थांबा ठरला तो श्रीवर्धन गावाजवळचा जिवना बंदर. मनसोक्त photography करून त्यानंतर आम्ही विसावलो ते श्रीवर्धनच्या विस्तीर्ण किना-यावर. पाण्यात यथेच्छ डुंबून, photography चे सगळे शौक पूरे करून संध्याकाळी दिवेलागणीला परत आमच्या तात्पुरत्या घरट्याकडे परतलो.
दुस-या दिवशीचा plan होता तो सकाळी लवकर निघून दिवेआगार, हरिहरेश्वर करायचं, तिकडून थेट म्हसळा फ़ाटामार्गे माणगाव वरून NH17 वरून परत डोंबिवली. पण तेजसच्या घरामागे असणा-या वाडीतून पाय निघेल तर ना? नारळ आणि सुपारीच्या त्या बागेतून निघून दिवेआगार कडे निघालो तर मध्ये माझ्या गाडीने थोडा त्रास दिला. त्यात बराच वेळ गेला आणि आम्हाला दिवेआगारात पोहोचायलाच वाजले दुपारचे १.३०.
त्यानंतरही photography ची हौस काही थांबेना. कोकण आहेच इतका photogenic. मध्ये मध्ये थांबून photo काढून हरिहरेश्वरला आम्ही धडकलो ३ वाजता. हरिहरेश्वराचं दर्शन, डोंगराला पदभ्रमण, आणखी photography, जेवण करून अखेरीस परतीचा प्रवास सुरू झाला संध्याकाळी ४.३० वाजता.
वाटेत म्हसळा फ़ाट्याच्या अलिकडे आमचा एक गाडीस्वार मातीवरून घसरून पडल्यामुळे थोडा वेळ थांबावं लागलं. त्यानंतर मात्र सगळे सुसाट सुटले आणि माणगावला बरोब्बर ५.४५ ला टेकले. चहा ब्रेक नंतर तर सर्वांना NH17 खुणावत होताच. सगळे आपापल्या bikes च्या top speed ने भरधाव निघाले आणि ठिक १.५ तासांनी पनवेलला आणि रात्री ९ ला डोंबिवलीला पोहोचले.
त्या २ दिवसांत एकूण ५०० किलोमिटर चा प्रवास झाला. पण हा सगळा प्रवास निसर्गरम्य कोकणातला असल्यामुळे कोणालाही कसलाही शिणवटा जाणवला नाही.
या सफ़रीतले काही photos सोबत टाकत आहे. आपल्या प्रतिक्रियांचे स्वागत आहेच.

मंगळवार, ११ जानेवारी, २०११

आय आय टी टेकफ़ेस्ट २०११ 2




आय आय टी टेकफ़ेस्ट २०११






सर्व इंजिनियरींग च्या विद्यार्थ्यांचा dream technical festival आय आय टी टेकफ़ेस्ट गेल्या आठवड्यात पवई आय आय टी मध्ये झाला. दरवर्षी काहीतरी नवीन आणि innovative दाखवण्याची परंपरा टेकफ़ेस्ट ने यंदाही पाळली.
या वर्षीचं मुख्य आकर्षण ठरले स्पोर्टस कार lotus ellise, university of California ने बनवलेला PR2 रोबोट, bmx stunt bikers आणि robowars. या शिवाय थायलंड आणि कोरियाहून आलेल्या विद्यार्थ्यांनी दाखवून दिलं की रोबोटिक्स मध्ये त्यांचा हात धरणारे कोणीच नाहीत.
एक अंदाजानुसार या वर्षी किमान १ लाख मुलांनी टेकफ़ेस्ट ला भेट दिली. शिवाय त्यात participate केलेले वेगळे.
या टेकफ़ेस्ट च्या काही आठवणींचे फ़ोटोज टाकत आहे.

मंगळवार, ४ जानेवारी, २०११

आमच्या कुटुंबातील नवीन सदस्य...






बरीच वर्षे आमच्या घरात आम्ही तीनच जण होतो. हा शिरस्ता मोडला दिवाळीच्या थोडंसं आधी जेव्हा आमच्या घरात आलं एक छोटंसं माऊचं पिल्लु.
गेले काही महिने या मांजराने घरातल्या सर्वांनाच खूप लळा लावलाय. शुभ्र पांढ-या रंगाच्या आणि कपाळावर काळी जन्मखूण असणा-या माऊने सर्वांनाच आपलंसं केलंय.
तिचे काही फ़ॊटो टाकत आहे...

नविन वर्षात नवे काही...

दरवर्षी ३१ डिसेंबर येते आणि त्या पाठोपाठ येते १ जानेवारी आणि नवीन वर्ष.... दरखेपेस आपण काही नवीन संकल्प करतो आणि लवकरच ते संकल्प उदबत्तीचा धूर हवेत विरावा तसे विरूनही जातात. या वर्षी मी संकल्प केलाय थोडं लिहिण्याचा. बघूया किती जमतंय ते.

सर्वांना नववर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा.
आपल्या प्रतिसाद आणि उत्तरांचे मन:पूर्वक स्वागत आहे.

प्रथम फ़डणीस.